ویدئوهای سایت

person
mimset instagram account
mimset telegram account
mimset namasha account
mimset aparat account

نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق: درام کارآگاهی نچندان ایده آل اما دارای داستان رازآلود جذاب

شنبه, 23 تیر, 1397
نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express
به گزارش میم ست و در تازه ترین اخبار فیلم و سینمای هالیوود ، امروز می خواهیم به نقد و بررسی فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق (Murder on the Orient Express) بپردازیم. در این فیلم بازیگران بزرگی همچون جانی دپ (Johnny Depp) ، دیزی ریدلی (Daisy Ridley) و پنه لوپه کروز (Penélope Cruz) تحت فرمان کنت برانا (Kenneth Branagh) نقش آفرینی کرده اند. سیمون کینبرگ (Simon Kinberg) ، ریدلی اسکات (Ridley Scott) و مارک گوردون (Mark Gordon) تهیه کنندگی این فیلم را بر عهده داشته اند. فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق که در دهم نوامبر 2017 مصادف با 19 ام آبان 1396 منتشر شد ، توانست با بودجه ای 55 میلیون دلاری به فروش فوق العاده ای بالغ بر 348 میلیون دلار دست یابد. در ادامه با نقد و بررسی فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق با ما همراه باشید.

مقدمه‌ی داستانی فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق ، شاید برخلاف پر زرق و برق بودن انکارناپذیرش، بدترین قسمت فیلم نیز به حساب بیاید

فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق (Murder on the Orient Express)  را باید یکی از آن فیلم‌هایی خطاب کرد که نه برای جذب طیف گسترده‌ای از مخاطبان که برای سرگرم کردن طرفداران قصه‌گویی‌هایی به خصوص، خلق و ساخته می‌شوند. فیلم‌هایی که برای پذیرفتن دقایق‌شان و حتی لذت بردن از آن‌ها، شناخت قوانین جنسی از فیلم‌نامه‌های سینمایی ضرورت دارد و بیننده‌ی ناآشنا با سبکی به خصوص از روایت، ممکن است نتواند از تماشای ثانیه‌های‌شان، هیچ لذتی ببرد. فیلم Murder on the Orient Express ، همان‌گونه که گفتم، یکی از همین فیلم‌ها است. اثری که برای طرفداران قصه‌های جنایی-رازآلود که تحقیقات یک کارآگاه، اصلی‌ترین نقش در داستان‌سرایی آن‌ها را دارد، ساخته‌ی جذابی به نظر می‌رسد اما کافی است طنزها، درام‌ها، موقعیت‌های احساسی و جنس روایت‌های حاضر در این فیلم‌ها را نشناسید، تا برای‌تان تبدیل به مجموعه‌ی حوصله‌سربری از حضور ستارگانی بزرگ، در برابر دوربین‌های کنت برانا شود و حتی برخی از لحظات مهم آن، در نگاه‌تان خسته‌کننده یا حتی مضحک، جلوه کنند. نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express مقدمه‌ی داستانی اثر، شاید برخلاف پر زرق و برق بودن انکارناپذیرش، بدترین قسمت فیلم نیز به حساب بیاید. مجموعه‌ای تقریبا چهل دقیقه‌ای از داستان‌گویی‌های بعضا طنز و غالبا کلیشه‌ای دیده‌شده در این‌گونه ساخته‌های سینمایی، که هدفی جز معرفی کاراکترها ندارند و می‌خواهند توانایی‌های ذهنی کارآگاه اصلی قصه‌شان و در این‌جا، هرکول پوآرو را در ماجراهایی ساده و بی‌ربط به پیرنگ اصلی قصه‌گویی فیلم، نشان تماشاگران دهند. اما دلیل آن که می‌گویم این بخش از فیلم، شاید بدترین قسمت ساخته‌ی جدید کنت برانا هم باشد، چیزی نیست جز آن که به طرزی دیوانه‌وار، اضافی و نالازم به نظر می‌رسد. چون در این دقایق نه‌چندان کوتاه از اثر، بیننده، نه تنها چیزی بیشتر از ظاهر شخصیت‌ها را نمی‌شناسد و هرکول پوآرو برایش تبدیل به نسخه‌ی دیگری از همان کارآگاه‌های خفنی که تا به امروز صدها بار مثل و مانندشان را در سینما، تلویزیون و دنیای ادبیات دیده نمی‌شود، بلکه در جریان هیچ چیزی درباره‌ی خط اصلی داستان فیلم نیز قرار نمی‌گیرد. این‌جا، فقط جایی برای مقدمه‌سرایی فیلم‌ساز و طولانی کردن دقایق اثر به میزان لازم، با سوءاستفاده از تجربه‌هایی است که مخاطبِ دوست‌دار ژانر گارآگاهی، به خوبی آن‌ها را می‌شناسد. سکانس‌هایی که شاید تنها خاصیت آن‌ها، منصرف کردن مخاطبان عام و ناآشنا با این سبک آثار سینمایی از نگاه کردن به فیلم Murder on the Orient Express باشد و به بهترین شکل ممکن، ثابت کنند این اثر قرار نیست تبدیل به چیزی بالاتر از یک اثر رازآلود، متوسط و تقلیدشده، در سینمای کاراگاهی بشود. از طرف دیگر، شخصیت‌پردازی‌های ناقص و سطحی انجام‌شده برای تمام کاراکترهای فیلم هم با این که در تمامی شات‌های فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق  آزاردهنده به نظر می‌رسند، در این چهل دقیقه‌ی ابتدایی فیلم، بیش از همیشه به چشم مخاطبان می‌آیند و توی ذوق‌مان می‌زنند. چون شاید حداقل در ادامه‌ی قصه، پوآرو مردی با توانایی‌های عجیب که سعی به حل پرونده‌ای پیچیده دارد باشد اما این‌جا، وی صرفا در جلوه‌ی انسانی با ضریب هوشی بالا و فردی که به سایز برابر تخم مرغ‌ها اهمیت می‌دهد، ظاهر شده است. نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express

این قهرمانان عجیب و خاصِ فاصله‌دار با مخاطب و این سبک از داستان‌گویی‌های کلیشه‌شده و قدیمی، در سینمای امروز معنا و ارزشی ندارند

با این حال، یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق ، توانایی قابل قبولی است که اثر در روایت کردن داستانی کارآگاه‌ محور دارد. داستانی که بهترین شات‌هایش را نه با کمک گرفتن از اکشن‌های هالیوودی، که با نشاندن یک مظنون در برابر پوآرو و رد و بدل کردن دیالوگ‌هایی گوناگون مابین آن‌ها شکل می‌دهد. دقایقی که اگر این جنس از سینما را دوست داشته باشید، شما را به حدس زدن و تلاش برای نتیجه‌گیری درباره‌ی رخدادهایی که در حقیقت اتفاق افتاده‌اند دعوت می‌کنند و به تک تک تماشاگران، اجازه‌ی فکر کردن می‌دهند. هر چند که اگر حقیقتش را بخواهید، کارگردان در این بخش هم فوق‌العاده ظاهر نشده و نتوانسته مابین داده‌های تحویل داده‌شده به مخاطب و حقیقتی که در پایان قصد افشا کردن آن را دارد، توازن خوبی برقرار کند و در راه هیجان‌زده کردن تماشاگرش با برملا کردن راز اصلی در انتهای فیلم، به شکل کودکانه‌ای از دادن اطلاعات کافی به او پرهیز می‌کند. نتیجه هم آن است که در فیلم Murder on the Orient Express ، ما به جای این که قدرتمندانه احساس نزدیکی به پوآرو کنیم و دقیقا به مانند او، شانس فهمیدن همه‌چیز را داشته باشیم، مدام توسط نویسنده و کارگردان، در نقطه‌ای عقب‌تر و به عنوان بیننده‌ای قرار می‌گیریم که ذهن‌مان به اندازه‌ی این مرد قدرتمند نیست و تنها، باید تحسین‌کننده‌ی توانایی‌هایش باشیم. نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express این در حالی است که اگر فیلم‌ساز به واقع می‌توانست سرنخ‌هایی درست و حسابی‌تر اما با فاصله‌ای بسیار کم تا داده‌هایی قابل حل برای بینندگان را نشان‌مان دهد، در آخر کار ما با لذتی چندبرابر از این که چه‌قدر حقیقت در برابر چشمان‌مان به وضوح قرار داشته اما متوجهش نشده‌ایم و حالا آن را فهمیده‌ایم، تماشای فیلم را به پایان می‌رساندیم. ولی اتفاقی که در این روایت اتفاده، نه تنها انقدر شگفت‌انگیز نیست بلکه شاید مثل صدها داستان کارآگاهی دیگر، منطقی نداشته باشد و به جز هیجانی زودگذر و جالب در انتهای کار، چیز بیشتری به دست مخاطبان نرساند. چرا که اگر راستش را بخواهید، ما در طول فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق ، فقط به کمک پوآرو و توضیحات زیاد او، متوجه سرنخ‌ها و اطلاعات عجیبی که رسیدن این کارآگاه به آن‌ها هم در حد و اندازه‌ی دیوانه‌واری غیرمنطقی به نظر می‌رسد شده‌ایم. سرنخ‌ها و اطلاعاتی که انگار یک‌جورهایی به هم ربط دارند اما نه به گونه‌ای که حتی ما بتوانیم به درستی، تصویر آن‌ها به عنوان تکه‌های مختلف یک پازل را ببینیم. این یعنی سازندگان اثر، به خاطر عدم توانایی‌شان در خلق پازلی که حتی بعد از معرفی تکه‌هایش، مخاطب نتواند تا قبل از به پایان رسیدن قصه آن را کامل کند، چندتا از تکه‌های پازل نه‌چندان ارزشمندشان را تحویل پوآرو داده‌اند و به کلی ما را از دیدن‌شان محروم می‌کنند، تا مبادا افشای راز اصلی قصه که تمام هویت اثر به شکل غلطی بر پایه‌ی آن بنا شده، با شکست مواجه شود! بعد هم که ناگهان به پایان فیلم می‌رسیم و می‌بینیم پوآرو همه‌چیز را داخل ذهنش کنار هم گذاشته و با کمک گرفتن از مغز قدرتمندش، سناریوی کامل قتل را درآورده است. می‌دانم، این همان روایت کلاسیکی است که همه‌ی داستان‌های کارآگاهی در گذشته، به کمک آن قصه‌گویی می‌کردند اما اگر از من می‌پرسید، این قهرمانان عجیب و خاصِ فاصله‌دار با مخاطب و این سبک از داستان‌گویی‌های کلیشه‌شده و قدیمی، در سینمای امروز معنا و ارزشی ندارند. البته از این هم نباید گذشت که طبق گفته‌ی تعداد زیادی از خوانندگان کتاب مرجع، حجم بسیار بالایی از این مشکلات به ضعف اقتباسی سینمایی اثر برمی‌گردد و نوشته‌ی آگاتا کریستی (نویسنده‌ی کتاب قتل در قطار سریع السیر شرق)، اصلا و ابدا با چنین مشکلات سطح پایینی، سر و کار ندارد. نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express اما اگر از همه‌ی این‌ها بگذریم، باید پذیرفت که فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق ، از منظر بصری و کارگردانی، فیلم قابل و خوش‌جلوه‌ای به حساب می‌آید. اثری که از نورپردازی‌هایش گرفته تا دکوپاژها، شات‌های گوناگون و جلوه‌های جذابی از یک قطار که نشان مخاطبان می‌دهد و سبب نزدیک شدن بینندگان به آن محیط، بدون خسته شدن از تماشای نقاط گوناگونش می‌شوند، لیاقت ستایش شدن را دارند. در این میان، از موارد پررنگی مثل طراحی‌های عالی لباس، گریم‌ها و جزئیات فوق‌العاده‌ای که برای آفرینش همه‌ی اجزا و صد البته اشخاص حاضر در محیط از نظر ظاهری توسط کارگردان به کار گرفته شده‌اند نیز، نمی‌توان گذشت. چرا که فضاسازی تصویری در فیلم Murder on the Orient Express ، قطعا و یقینا حکم یکی از مهم‌ترین عناصر ممکن را دارد و در کنار ستارگان حاضر در دقایق اثر، بارها و بارها جلوی جدا شدن بیننده از فیلم را می‌گیرد.

فیلم Murder on the Orient Express ، دریایی از ستارگان سینمایی را در اختیار دارد؛ از جوان‌ترهایی همچون دیزی ریدلی گرفته تا افرادی مانند جانی دپ دوست‌داشتنی

حالا، بگذارید به صحبت درباره‌ی یکی از بزرگ‌ترین نکات حاضر در این اثر که حتی نمی‌دانم آن را نقطه‌ی ضعف یا قوت خطاب کنم، بپردازم. نکته‌ای که مربوط به بازیگران ساخته‌ی کنت برانا می‌شود و چگونگی تاثیر آن‌ها در این فیلم را زیر ذره‌بین می‌برد. چون همان‌طور که احتمالا خودتان می‌دانید، فیلم Murder on the Orient Express ، دریایی از ستارگان سینمایی را در اختیار دارد. از جوان‌ترهایی همچون دیزی ریدلی گرفته تا افرادی مانند جانی دپ دوست‌داشتنی، که خیلی‌ها (از جمله نویسنده‌ی نقد) فقط به خاطر او هم که شده، حاضرند یک اثر را تماشا کنند. یک جلوه‌ی این ماجرا‌، چیزی نیست جز آن که حتی ساده‌ترین نقش‌های حاضر در فیلم هم که بدون شک می‌شود آن‌ها را در یک پاراگراف خلاصه کرد، به خاطر این بازیگران عالی، به بهترین شکل ممکن اجرا می‌شوند. جلوه‌ای دیگر از این ماجرا هم آن است که اصولا تماشای فیلم‌هایی با این تعداد ستاره، لذت مخصوص به خودشان را دارد. دو نکته‌ی مثبت که قطعا به نفع کنت برانا که البته اجرای خودش در نقش هرکول پوآرو عالی و برخلاف مابقی بازیگران اثر، جایگزین‌ناپذیر به نظر می‌رسد تمام شده اما باعث آن نمی‌شوند که ما مخاطبان سوال ناراحت‌کننده‌ی اصلی را فراموش کنند؛ این که آیا باید نام این کار را سوءاستفاده و هدر دادن توانایی‌های چندین و چند ستاره گذاشت یا نه، جذاب کردن یک فیلم با استفاده از بازیگرانی بزرگ، هیچ اشکالی ندارد؟ سوالی که اگر از من بپرسید، با جواب دومش موافق هستم. چرا که بالاخره بازیگر نیز همیشه به مانند تمام اجزای یک پروژه‌ی سینمایی، نقش به سزایی در حس مخاطب نسبت به اثر دارد و این حرف صحیحی نیست که بگوییم اگر یک ساخته‌ی سینمایی، فیلم‌نامه‌ی عجیب و قدرتمندی را یدک نمی‌کشد، پس نباید بازیگران جذابی هم داشته باشد. نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express جمع‌بندی همه‌ی این گفته‌ها را می‌شود با بیان شرایطی که در صورت داشتن‌شان می‌توانید از تماشای فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق لذت ببرید، بیان کرد. اولین نکته، آن است که برای دیدن فیلم، باید یکی از دوست‌داران سینمای کارآگاهی باشید و عناصر حتی شدیدا کلیشه‌ای حاضر در این قصه‌گویی‌ها را بتوانید بدون اذیت شدن خاصی بپذیرید. افزون بر آن، لازم است که انتظارتان از اثر به هیچ عنوان بالاتر از یک «بلاک‌باستر سرگرم‌کننده‌ی یک بار مصرف» نباشد و طنزهایی ساده، درام‌هایی ساده، قصه‌هایی به ظاهر پیچیده و پایان‌بندی‌هایی هیجان‌انگیز و حتی احساسی، برای‌تان معنی‌دار باشند و چنین چیزهایی را بی‌ارزش خطاب نکنید. نکته‌ی آخر هم آن است که لطفا، حداقل یکی از ستارگان حاضر در اثر را دوست داشته باشید. پس اگر این سه شرط را دارید، خیال‌تان را راحت کنم که با دیدن فیلم Murder on the Orient Express ، قرار نیست زمان ارزشمندتان را دور بریزید. منبع : زومجی نظر شما در مورد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق چیست؟ در مورد نقش آفرینی بازیگران و داستان آن چه نظری دارید؟ نظرات خود را در پایین مطلب با ما و دیگر علاقه مندان به اشتراک بگذارید. برای مشاهده عکس ها و پوسترها در اندازه واقعی روی آنها کلیک کنید. نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Expressنقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express نقد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق -  Murder on the Orient Express

تبلیغ 1
تبلیغ 2
تبلیغ 3
تبلیغ 4

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

دیدگاه ها
    دیدگاهی پیدا نشد! اولین نفری باشید که در این نوشته نظر می دهید.